L’actualité, les repères et les regards de la rédaction.
Den Antonio Fanna, dee mat 100 Joer gestuerwen ass, huet gehollef, dem Vivaldi seng Wierker nees op d’Pulte ze bréngen. Katalogen, Partituren a kritesch Editioune maachen dës kollektiv Iwwerdroung méi verständlech – e Prozess, deen nach ëmmer leeft.
Matten tëscht Transkriptiounen, Jazz an Improvisatiounen ëm de Bach huet en neit Wierk seng Plaz fonnt.
Eng transportabel Uergel mat Vullelockruffer, e Wierk, dat op zwee Instrumenter zu Stroossbuerg gespillt gëtt: Wéi Museker haut mam Otem a mat Resonanze schaffen.
Vun de Säite vum Jazz Magazine bis bei Placke-Cover: De Christian Rose huet Musekszäiten iwwer Joerzéngte begleet. Säi Fotonotlass, deen zu Paräis conservéiert gëtt, féiert dës Aarbecht als Zäitzeien weider.
Zéng Joer *Bach du dimanche* hunn Archivfuerschung, Jazz an zäitgenëssesch Kreatioun zesummebruecht. E Programm, deen hëlleft ze verstoen, wéi e Wierk weider zirkuléiert.
