Am Père-Lachaise ass d’Vegetatioun net nëmmen eng Kuliss fir d’Monumenter. D’Gras tëscht de Steng, d’Beem an déi Plazen, déi manner dacks geméint ginn, bilden och Liewensraim. Um Virowend vun Allerhellegen stellt d’Sendung vun France Inter iwwer de Benoît Gallot, den 30 octobre 2026 dëst diskreet Liewen nees an de Mëttelpunkt. De Conservateur beschreift, wéi sech d’Ënnerhaltstechniken entwéckelt hunn. Hannert de Fotoe vu Fuussjongen ass eng Fro et wäert, datt een dobäi bleift: Wat erlaabt et dem Liewen, seng Plaz an engem Kierfecht ze fannen, deen nach ëmmer a Betrib ass?
Eng vegetatiouneräich Landschaft, déi net vun haut ass
D’Verbindung tëscht Grafplazen a Beem gehéiert zur Geschicht vun dëser Plaz. 1804 gouf d’Propriétéit Mont-Louis kaaft, fir de Kierfecht vum Osten unzeleeën. Den Alexandre-Théodore Brongniart, dee mat der Gestaltung beoptraagt gouf, huet mat de geplanzten Alleeën an de Beemgruppen, déi schonn do waren, geschafft. Den historesche Réckbléck vun der Stad Paräis weist och, wéi déi ëmmer méi vill Griewer de Raum duerno méi dicht bebaut hunn, heiansdo op Käschte vun der Vegetatioun.
Déi lescht Erweiderung, am Joer 1850, huet um Plateau eng méi reegelméisseg Uerdnung geschaf wéi déi verwonke Weeër am eeleren Deel. Dësen Ënnerscheed an der Landschaft beaflosst, wéi een de Site gesäit: De Père-Lachaise ass kee homogene Gaart. Seng vegetativ Säit ass also weder eng rezent Erfindung nach eng Eegenschaft, déi zënter dem Ufank onverännert erhale bliwwe wier. Si gëtt an engem Raum ausgehandelt, deen duerch zwee Joerhonnerten u Begriefnestraditioune gepräägt ass.
Aner Ënnerhaltstechniken amplaz alles verkommen ze loossen
Déi rezent Ännerung betrëfft virun allem d’Aart a Weis, wéi dat, wat wiisst, ënnerhale gëtt. D’Stad setzt den Ufank vun der „zéro phyto“-Approche op hire Kierfechter op 2015; virdru gouf do gréisstendeels mat Herbizide geschafft. D’Stad beschreift dat als e graduellen Iwwergang, bei deem op Méien a Schneide gesat gëtt. Et wier also irféierend, dës Entwécklung dorop ze reduzéieren, datt decidéiert gouf, näischt méi ze maachen.
Déi differenzéiert Ënnerhaltsmethod, déi Paräis presentéiert, passt den Ënnerhalt un den Zweck an d’Benotzung vun all Fläch un. Verschidde Flächen ginn ëmmer nees ënnerhalen; op anere gëtt manner dacks agräife. Héicht Gras eleng seet net, ob eng Plaz vernoléissegt ass. Et muss een och op hir Funktioun kucken, op d’Weeër, déi fir de Passage fräi musse bleiwen, an op de Raum, deen de Planze gelooss gëtt. Dësen Ënnerscheed hëlleft ze verstoen, firwat Propretéit an e komplette Mangel u Vegetatioun net datselwecht sinn.
Zuelen am Kontext vun hirer Zäit liesen
D’Gemengefiche iwwer d’Fauna an d’Flora vum Père-Lachaise zielt 62 Vullenaarten a méi wéi 220 wëll Planzenaarten, déi tëscht 2010 an 2020 observéiert goufen. Dat sinn iwwer zéng Joer zesummegedroen Observatiounen, net d’Resultat vun enger Zuelung op engem eenzegen Dag am Joer 2026. Si ginn eng Iddi vun der bekannter Diversitéit, soen awer net, wéi vill eenzel Déieren haut hannert de Mauere liewen.
Déi kleng Liewensraim hëllefen, dës Diversitéit ze verstoen. Moos a Farnen wuessen an de Fuge vun de Steng; d’Beem bidden de Vullen aner Plazen. Op verschiddene Böschunge léisst eng eenzeg Mahd pro Joer de Planze genuch Zäit, fir hir Som ze bilden, a mécht et klengen Déieren méiglech, sech z’entwéckelen. Déiselwecht Fiche ernimmt siwen Aarte vu Fliedermais um Site an eng Fortplanzung vum Fuuss, déi zënter dem Fréijoer 2020 observéiert gëtt. Dës Elementer beschreiwen e Liewensraum, dee vu verschiddene Liewensformen genotzt gëtt. Si ginn net duer, fir ze beweisen, datt all hir Populatiounen zouhuelen.
An der Nuecht: eng aner Notzung vun därselwechter Plaz
An engem Interview, deen am Juni 2021 vun der Fondation 30 Millions d'Amis publizéiert gouf, huet de Benoît Gallot d’Roll vun der Zoumaache fir de Public an dem feelende Nuetsliicht ervirgehuewen. Hien huet vu Fuussjongen, déi 2020 an 2021 op d’Welt koumen, an enger Statu bericht, déi Titten ëmmer nees als Nascht benotzt hunn. Dësen eeleren Zeiebiericht mécht d’Viraussetzunge fir de Refugié verständlech; et ass awer keen aktuellen Inventar vun den Déieren.
Hien invitéiert och dozou, d’Opmierksamkeet anescht ze riichten. De biologesche Wäert vun enger Plaz hänkt net dovun of, ob een do während den Ëffnungszäiten eng spektakulär Aart fotograféiere kann. En Deel vun hirem Interessi läit genee an de Perioden, an deenen d’mënschlech Aktivitéit zeréckgeet. Op alle Käschten eng Begéinung wëllen hunn, kann deem widderspriechen, wat een eigentlech bewonnere kënnt: der Rou vun engem wëllen Déier.
Wéi léisst sech wëssen, ob dës Praktiken d’Biodiversitéit wierklech fërderen?
Fir iwwer perséinlech Andréck erauszegoen, muss een Observatioune vergläichen, déi no kloer definéierte Methode gesammelt goufen. Dat ass d’Approche vum Programm „Cimetières vivants“, deen 2020 vun der Agence régionale de la biodiversité en Île-de-France gestart gouf. Seng Presentatioun vum Rapport vun 2022 beschreift e Projet, deen 45 Kierfechter an der Île-de-France ëmfaasst a fir véier Joer, vun 2020 bis 2023, virgesi war. D’Mémoire, déi presentéiert gouf, benotzt dogéint d’Donnéeë vun den éischten zwee Joer.
Sechs participativ Programmer gi benotzt, fir ënner anerem Planzen, Bestëbser, Vullen, Igel a Fliedermais ze beobachten. D’Fuerscher ënnersichen d’Ënnerhaltsmethoden, d’Anlagen an d’Ëmgéigend. Et geet drëm, hir Effekter vuneneen z’ënnerscheeden, amplaz all Déierepräsenz op eng eenzeg Moossnam zeréckzeféieren.
Dëse regionale Programm bitt eng Method fir Vergläicher; seng Ziler däerfen net als spezifesch Resultater fir de Père-Lachaise duergestallt ginn. Fir op eng Verbesserung ze schléissen, ersetzt eng Lëscht vun Aarten oder eng Foto keng Suivi-Etüd, déi verschidden Zäitperioden an Observatiounsbedéngunge vergläicht.
Beobachten, ouni d’Familljen ze vergiessen
De Père-Lachaise ass virun allem eng Plaz, wou Begriefnesser gefeiert ginn an d’Angehéiere sech zeréckzéien, fir ze traueren. D’offiziell Säit fir Visiteuren erënnert un d’Reegelen: d’Déieren net fidderen, kee Picknick maachen, net joggen an d’Diskretioun bei de Zeremonien respektéieren. Hausdéiere sinn net zougelooss, och net ugeluecht. Den Entrée ass gratis; d’Ëffnungszäite soll ee virun der Visitt nokucken, well d’Räumung fofzéng Minutte virun der Zoumaache ufänkt.
Moos kucken, de Vullen nolauschteren oder déi verschidden Zorte vu Vegetatioun ënnerscheeden, erfuerdert weder, d’Weeër ze verloossen, nach no engem Nascht ze sichen. Mat dëser zeréckhalender Opmierksamkeet léisst sech eng aner Säit vum Kierfecht entdecken, ouni seng Notzung ze verdrängen. D’Liewen fënnt do eng Plaz, déi och dovun ofhänkt, wéi vill Plaz d’Visiteure bereet sinn, him ze loossen.
Archivfoto: Vegetatioun tëscht de Griewer vum Père-Lachaise, Februar 2010, virun der hei erwäänter „zéro phyto“-Approche. Alexandre Vialle / Wikimedia Commons, CC BY 2.0.
