Elektresch Rikschas an Indien: Wat sech fir d’Chauffere verännert

An Indien setzen sech elektresch Rikschas ëmmer méi duerch, well déi méi niddreg Betribskäschte fir Chaufferen, déi de ganzen Dag ënnerwee sinn, e wichtege Faktor kënne sinn. Wéi séier de Wiessel geléngt, hänkt awer och vun de Luedméiglechkeeten, der Finanzéierung an der Versuergung mat Komponente of.

An Indien gewënnt den elektresche Rikscha u Buedem, well en d’Käschte fir de Sprit bei Chaufferen, déi de ganzen Dag ënnerwee sinn, reduzéiere kann. De Wiessel besteet awer net nëmmen doran, e Motor ze ersetzen: Och den Akafspräis, den Zougang zu Luedméiglechkeeten an d’Verfügbarkeet vu Komponente bestëmmen, wien dovu profitéiere kann.

E Wiessel, deen an de Verkafszuele sichtbar ass

Am September war méi wéi all zweeten neien Dräiradgefier, dat an Indien verkaaft gouf, elektresch, esou den Zuelen no, déi d’AFP an hirem RTL-Reportage zitéiert. D’Donnéeë vun der Internationaler Energieagence (AIE) ginn eng aner Moossnam un, déi sech op dat ganzt Joer 2025 bezitt: De Verkaf vun elektreschen Dräiradgefierer an Indien louch bei bal 800 000 Gefierer, eng Hausse vu 15 % am Verglach mat 2024, a si hunn dat Joer bal 70 % vum Verkaf vun Dräiradgefierer ausgemaach.

Dës Zuele bezéie sech op de Verkaf vun neie Gefierer, net op d’Zesummesetzung vum ganze Bestand, deen elo schonn op de Stroossen ass. Si weisen awer, datt den elektreschen Undriff an dësem Segment zu enger wichteger Optioun ginn ass. D’Gefierer ginn ënner anerem fir de Persounen- a Wueren transport agesat. Weltwäit goufen 2025 méi wéi 1,2 Milliounen elektresch Dräiradgefierer verkaaft, also méi wéi e Véierel vum Verkaf vun Dräiradgefierer. Indien, China an, a méi klenge Mooss, d’Türkiye maachen der AIE no méi wéi 95 % vun dësem Marché aus.

De Wandel fënnt och an der Industrie statt. Bei Mahindra Last Mile Mobility baut eng Fabréck Batterien a Gefierer fir der Nofro gerecht ze ginn. Am Reportage heescht et, datt an enger indescher Fabréck all 90 Sekonnen en elektrescht Dräiradgefier vun der Produktiounslinn kënnt. Dëse Rhythmus weist, datt op groussem Moossstaf produzéiert gëtt; eleng dorausser geet awer weder d’Gesamtproduktioun vum Secteur nach d’Zuel vun den entstanenen Aarbechtsplazen ervir.

Fir de Chauffeur zielt d’Rechnung am Alldag

En elektrescht Gefier kann beim Kaf méi kaschte wéi e Modell mat Verbrennungsmotor. De wirtschaftleche Virdeel weist sech dono bei de Betribskäschten: E Chauffeur, deen eng grouss Distanz zeréckleet a vill Stonne schafft, kann déi duerch d’Energie entstoend Erspuernisser méi séier usammelen. Dofir eegene sech dës Gefierer besonnesch fir intensiv kommerziell Notzungen; et ass kee Virdeel, dee fir all Automobilist d’selwecht ass.

De Reportage erzielt de Fall vum Afroz Alam, engem Chauffeur zu Hyderabad, deen e Modell mat Gas duerch en elektrescht Gefier ersat huet an e Prêt zeréckbezilt, deen hie fir de Kaf opgeholl huet. Hie seet, datt hien am Verglach zu sengen ale Spritkäschten all Dag e puer honnert Rupien u Luedkäschte spuert. Dat ass en Eenzelfall, keng national Moyenne: D’Resultat hänkt ënner anerem vum Akafspräis, der Finanzéierung, der zeréckgeluechter Distanz, de Stroumkäschten an der Méiglechkeet of, d’Gefier ze lueden.

Eng Berechnung vum indeschen Denktank CEEW, déi am selwechte Reportage zitéiert gëtt, koum 2025 zur Schätzung, datt Dräiradgefierer mat Bensinsmotor iwwer hir Liewensdauer pro Kilometer méi wéi duebel sou deier am Betrib waren ewéi elektresch Modeller. Dëse Verglach vun de Betribskäschte bedeit net, datt all Chauffeur déi zousätzlech Ufankskäschte séier eragespillt kritt. E weist éischter, firwat ëmmer nees erëm spueren, vu Faart zu Faart, bei engem kommerzielle Gefier, dat bal de ganzen Dag benotzt gëtt, méi staark an d’Gewiicht fale kann.

Ëffentlech Hëllefen, Verbesserunge bei de Gefierer an erofgaang Batteriekäschten hunn de Kaf och méi attraktiv gemaach, esou d’Erklärungen, déi d’AFP zesummegedroen huet. Der AIE no goufen d’Hëllefe fir Dräiradgefierer mam Programm PM E-DRIVE am Verglach mam Programm FAME II gekierzt, ouni datt de Verkaf dowéinst net méi geklommen ass. D’Ënnerstëtzung fir E-Rikschas an E-Karren, déi bis Mäerz 2026 virgesi war, gouf bis 2028 verlängert; d’Mëttel fir elektresch Rikschas an elektresch Karren waren nach verfügbar, wärend d’Fonge fir Modeller aus der Kategorie L5 Enn 2025 opgebraucht waren.

D’Lueden ännert d’Aarbechtsbedingungen

De Virdeel am Betrib setzt viraus, datt d’Gefier geluede ka ginn. A Stied, wou Parkplaze schwéier ze fannen sinn, e Gefier stoen ze loossen, fir seng Batterie unzeschléissen, ass net nëmmen eng technesch Fro: Et betrëfft d’Organisatioun vum Aarbechtsdag an esouguer den Zougang zum Gefier. De Reportage stellt der staarker Presenz vun elektresche Rikschas zu Lucknow hir méi kleng Siichtbarkeet zu Mumbai géintiwwer, wou de Mangel u Parkplazen a Luedinfrastrukturen de Wiessel vun de Chaufferen op elektresch Gefierer bremst. Dësen Ënnerscheed weist, datt e landeswäite Wuesstem vum Verkaf net bedeit, datt de Wiessel iwwerall am selwechte Rhythmus virugeet.

De Wiessel op elektresch Gefierer verännert och d’Produktiounsbedingungen. D’lescht Joer huet eng chinesesch Restriktioun op den Export vu Selten-Äerd-Magnéiter, déi an Elektromotore benotzt ginn, e puer indesch Hiersteller dozou bruecht, hir Produktioun ze reduzéieren oder anzestellen, esou RTL. Indien probéiert, seng lokal Produktioun auszebauen, besonnesch bei Batteriezellen, vun deenen déi meescht weiderhin aus China a Südkorea importéiert ginn. Méi Produktioun am Land kéint verschidde Ofhängegkeete reduzéieren, mee et ass nach net sécher, datt dës Versuergung lokal assuréiert ka ginn.

E Succès am kommerzielle Transport, awer kee Modell, deen een einfach iwwerhuele kann

Dräiradgefierer huelen an der indescher Energietransitioun eng besonnesch Plaz an: Well se dacks benotzt ginn, si Spriterspuernisser méi spierbar, wärend hir Form an hir Notzung net där vun engem Persounenauto oder engem Camion entspriechen. Der AIE no hunn elektresch Dräiradgefierer an Indien haaptsächlech Undeeler bei de Modeller gewonnen, déi mat kompriméiertem Äerdgas fueren. De Succès vun dësem Segment beweist also net automatesch, datt déi selwecht wirtschaftlech oder infrastrukturell Bedéngungen och fir méi schwéier Gefierer gëllen.

Taxiflotte kéinten der Meenung vun enger Expertin no, déi am Reportage zitéiert gëtt, déi nächst Etapp sinn: Hir Elektrifizéierung géif dozou bäidroen, d’Luednetzer auszebauen an d’Konsumenten un dës Gefierer ze gewinnen. Dat ass eng Méiglechkeet, kee scho feststoend Resultat. Fir d’Rikscha-Chauffere weist sech de Wandel fir d’éischt an de konkreten Entscheedungen: d’Gefier finanzéiere kënnen, et lueden, ouni ze vill Zäit ze verléieren, a genuch Faarten maachen, fir datt déi méi niddreg Betribskäschten déi initial Käschten ausgläichen.