En Deel vum Waasser, dat op der Uewerfläch vum Flade Isblink entsteet, fléisst net direkt weider a Richtung Séien a Fjorden. Et hält sech ënner dem Äis op. Eng Etüd, déi den 3. Juli 2026 a Scientific Reports publizéiert an den 15. Oktober vun der Europäescher Weltraumagence virgestallt gouf, beschreift e Séi ënner dem Äis, deem seng Fëllung an Eidelung den Zäitpunkt vum Ofstroum verréckelen.
D'Resultat ass aus engem ganz konkrete Grond fir hydrologesch Modeller interessant: Ze wëssen, wéi vill Äis geschmolt ass, seet nach net, wéini d'Waasser ënnen ukënnt. Tëschent deenen zwee kann e verstoppte Reservoir e wichtegen Deel vum Uewerflächenofstroum zeréckhalen. Dat heescht weder, datt d'Schmelzen ophält, nach datt dëst Waasser aus der Bilanz verschwënnt.
E lokale Reservoir, keng Reserve fir ganz Grönland
De Séi, deen d'Fuerscher Lake B nennen, läit ënner dem westlechen Deel vun der Äiskalott Flade Isblink, am Nordoste vu Grönland. Dës onofhängeg Äiskalott muss vun der gesamter grönlännescher Inlandsäis ënnerscheet ginn. D'Opfanggebitt vum Séi ass dat Gebitt, dat zu senger Speisung bäidréit; op dëse Beräich bezéie sech déi genannt Undeeler.
Der Presentatioun vun der ESA no kann d'Waasser, dat gespäichert gëtt, ronn 0,37 Milliarde Kubikmeter erreechen, mat enger Onsécherheet vun 0,11 Milliarde. D'Schätzung entsprécht maximal 63 % vum jäerlechen Uewerflächenofstroum am Opfanggebitt, mat enger Onsécherheet vun 23 Prozentpunkten. D'Marge ass also grouss. Einfach vun „63 % vum Schmelzwaasser vu Grönland“ ze schwätzen, géif souwuel de Moossstaf wéi och d'Bedeitung vun der Entdeckung veränneren.
D'Fielserlief ënner dem Äis bitt eng Déifung, an där sech Waasser sammele kann. Seng Lag, déi bis op ronn 600 Meter ënner dem Mieresspigel beschriwwe gëtt, ass keng Moossnam fir d'Déift vum Séiwaasser. Et handelt sech ëm d'Héichtelag vum begruewene Relief, also ëm en aneren Indicateur.
D'Beweegung vum Äis observéieren, fir d'Waasser ze verstoen
D'Satellitten, déi benotzt goufen, fotograféieren dëse Séi net direkt duerch säin Äisdeckel. D'Enquête baséiert op Verännerungen un der Uewerfläch, déi en iwwerdeckt. Wann sech ënnen drënner Waasser sammelt, hieft sech dës Uewerfläch; wann et ofleeft, senkt se sech.
D'Fuerscher hunn iwwer den Zäitraum vun Oktober 2018 bis Dezember 2024 verschidden Aarte vu Miessunge matenee verglach. ICESat-2 liwwert Informatiounen iwwer d'Héicht mat Hëllef vu Laser. D'Radarbeobachtunge vu Sentinel-1 déngen dozou, Beweegungen z'erkennen; d'Héichtemodeller ArcticDEM ergänzen d'Donnéeërei. E regionale Klimamodell liwwert eng Schätzung vum Waasser, dat am Opfanggebitt entsteet.
D'Presentatioun vun der Missioun ICESat-2 vun der NASA hëlleft ze verstoen, wat dëst Instrument moosst: Et gouf am September 2018 gestart a moosst ënner anerem d'Héicht vun äisbedeckten Uewerflächen. Déi widderholl Verännerungen, déi mat anere Beobachtunge verglach ginn, maachen de Phänomen interpretéierbar. Mat engem eenzege Landschaftsbild kéint een dëse Prozess net rekonstruéieren.
Der ESA no hëlt d'Uewerfläch beim Opfëlle bis zu ronn zéng Meter zou; beim Eidel ka se sech ëm bis zu 34 Zentimeter pro Dag senken. Dës Wäerter beschreiwen d'Beweegung vun der Uewerfläch iwwer dem Reservoir, net eng gläichméisseg Ofdënnung vun der ganzer Äiskalott.
Schmelzen am Summer, Waasseroflaf am Hierscht
Den observéierte Zyklus besteet meeschtens aus zwou Phasen. D'Waasser sammelt sech wärend der Schmelzsaison; d'Eidelung fënnt haaptsächlech am September an Oktober statt. D'Fuerscher stellen esou eng Verspéidung vun zwee bis dräi Méint tëschent dem Maximum vum Uewerflächenschmëlzen an dem Waasserzoustroum ënnen fest.
D'Donnéeërei huet eng bemierkenswäert Ausnam: 2022 gouf keng Eidelung observéiert, an deem Joer waren d'Schmelzraten am niddregsten an der ënnersichter Period. D'Auteuren zéien e Schwellewäert fir d'Zouféierung a Betruecht, deen erreecht muss ginn, fir den Ofleef auszeléisen. Dës Interpretatioun bleift eng aus de Beobachtungen ofgeleet Hypothees, an ass keng Regel, déi elo fir all Séien ënner dem Äis bewisen ass.
Och beim Séi Romer Sø, deen ënnen am Laf läit, schwankt de Volume mat enger Zäitverrécklung. De Verglach mat den Eidelunge vu Lake B léisst op eng hydrologesch Verbindung schléissen. Et ass dës Kohärenz tëschent den Donnéeëreien, an net en opwältegend Bild, déi dësen Dossier interessant mécht.
Wat dat fir d'Modeller ännert
E Modell, deen dat ganzt Schmelzwaasser direkt no ënne fléisse léisst, kéint en Deel vun dësem saisonale Rhythmus verpassen. D'Späicherung ënner dem Äis mécht et also néideg, tëschent Entstoe vum Waasser, temporärem Zeréckhalen a Fräisetzen z'ënnerscheeden. Zwee Joer mat enger vergläichbarer Schmelzquantitéit géifen net onbedéngt zu engem identeschen Zäitplang vun de Waasserzoustréim féieren.
Fir Séien a Fjorde kann den Zäitpunkt, zu deem Séisswaasser ukënnt, bei verschiddene physikaleschen an ekologeschen Zesummespiller genee esou wichteg si wéi säi Volume. D'ESA nennt ënner anerem d'Schichtung vum Waasser an d'Primärproduktioun als méiglecherweis betraffe Beräicher. D'Etüd weist awer keen exakten Effekt op eng Déierepopulatioun oder op d'Produktivitéit vun engem Fjord no.
D'Bedeitung vun der Aarbecht ass méi cibléiert a méi zolidd: Si dokumentéiert e verstoppte Mechanismus, moosst en iwwer e puer Joer a weist, firwat en an de Berechnunge berücksichtegt soll ginn. E saisonale Reservoir kann d'Waasser verspéiten; eng Léisung fir d'Äerderwiermung ass en net.
Illustratiounsfoto: den Heimdal-Gletscher am Oste vu Grönland, 2018. D'Foto weist net de Standuert vu Lake B.
