Am Projet, deen si op France Musique presentéiert, hëlt d’Liat Cohen e konkrete roude Fuedem als Ausgangspunkt: Danzstécker, déi fir d’Gittar geschriwwe goufen. Walzer, dem Astor Piazzolla säin Tango « Libertango » an de brasilianesche Choro « Tico-Tico » erginn e Parcours, op deem dat klassescht Instrument op populär Formen trëfft. Et geet net nëmmen drëm, Danzstécker hannerteneen ze spillen: Et soll gewise ginn, wéi d’Gittar hire Repertoire an hir Klangfaarf verännere kann, ouni hir eege Sprooch opzeginn.
Den Danz als Prinzip fir de Repertoire
Am Gespréich mam Sébastien Llinares, de 5. November 2026, erkläert d’Gittaristin, si hätt no Originalwierker fir Gittar gesicht, déi op den Danz opbauen. Si schwätzt ënner anerem iwwer Walzer, déi si am Repertoire vum Instrument vum XVIII. Joerhonnert bis haut fonnt huet. Dës Wiel féiert duerch d’Zäit, awer och tëscht de Kontinenter: Den Danz déngt als Treffpunkt fir verschidden Traditiounen.
Zum Programm, deen am Gespréich ernimmt gëtt, gehéieren och « Libertango » vum Piazzolla an « Tico-Tico ». Dat brasilianescht Stéck gehéiert zu enger anerer Welt wéi d’Walzer an den Tango. Esou bréngt de Programm verschidde Méiglechkeeten zesummen, Beweegung ze organiséieren an Traditioune mat der Gittar matenee schwätzen ze loossen.
D’Gittaristin beschreift hiert Instrument als e Raum, an deem sech Klassik a Populärmusek begéinen. Dës Iddi erkläert den Opbau vum Projet: E Stéck gëtt net nëmme gewielt, well et bekannt oder matreissend ass, mee well et d’Méiglechkeet bitt, d’Plaz vum Danz an der Gittarmusek ze entdecken. Dëse Repertoire werft och eng Fro vun der Vermëttlung op: Wéi eng Musek gouf fir d’Instrument geschriwwen, a wéi eng kann do eng nei Form fannen?
Transkribéieren heescht och, de Repertoire opzemaachen
Dës Approche ass Deel vun enger méi breeder Aarbecht vum Liat Cohen mat Transkriptiounen an neie Kompositiounen. Bei enger Transkriptioun gëtt e Wierk, dat fir en anert Instrument oder en aneren Ensemble geschriwwe gouf, fir d’Gittar ugepasst. Et geet net ëm eng einfach Ëmstellung: D’Notte mussen op engem Instrument hir Plaz fannen, deem seng Seenen, Resonanzen a Spillméiglechkeete sech vun deene vum Original ënnerscheeden.
An der Biografie, déi d’Gittaristin publizéiert huet, ginn hir Transkriptioune vu Bach ernimmt, déi 2003 an der Abtei Mont-Saint-Michel opgeholl goufen, souwéi zäitgenëssesch Wierker, déi fir si geschriwwe goufen. Och hir Albumprojeten weisen hiren Interessi u Verbindungen: « Latino-Ladino » bréngt de spuenesche Barock an déi südamerikanesch Museke méi no beieneen; « Rio-Paris », dat 2014 erauskoum, verbënnt de brasilianesche Repertoire mat Kompositiounen op Gedichter vum Victor Hugo. « Madrid-Paris » gëtt lyresche Stëmmen eng Plaz, mat Rolando Villazón, Sandrine Piau a Charles Castronovo.
Dëse Parcours hëlleft ze verstoen, firwat de Cohen vu Projete schwätzt, déi vun enger Iddi aus entwéckelt an duerno zesumme mat Interpreten oder Komponiste ausgeschafft ginn. Am Gespréich erzielt si ënner anerem, si hätt mat enger Fuerscherin iwwer Ladino-Musek zesummegeschafft, fir Opnamen zesummenzedroen, éier si aacht Komponiste vu verschiddene Länner ugeschriwwen huet. Esou gëtt d’Entdeckung vun engem Repertoire zu engem Optrag fir nei Musek: D’Quelle inspiréieren nei Wierker, amplaz nëmmen Deel vun enger Archivaarbecht ze bleiwen.
Eng Gittar tëscht verschiddenen Traditiounen
D’Liat Cohen huet um Conservatoire de Paris, an der Schola Cantorum an an der École normale de musique de Paris studéiert. Hirer Biografie no krut si de Präis Nadia-Boulanger vun der Fondation de France a war mat Orchesteren opgetrueden, ënner anerem mat deenen aus Jerusalem, Lorraine a Melbourne. Dës Etappe weisen, wéi hire Parcours ausgesäit. De Fuedem, deen hir Projeten verbënnt, ass awer manner institutionell wéi musikalesch: d’Méiglechkeeten auszebauen, wat op der Gittar gespillt ka ginn, an d’Wierker tëscht verschiddene Welte wandere loossen.
Hei ass den Danz en zougängleche Guide, och ouni technesche Fachvocabulaire. E Walzer, en Tango an e Choro hunn ënnerschiddlech Geschichten a Gebrauchsweisen; wann een se ronderëm d’Gittar zesummebréngt, ginn se net austauschbar. Dat invitéiert éischter dozou, ze lauschteren, wéi dat selwecht Instrument verschidde Rhythmen a Repertoirë kann ophuelen. De Projet gräift esou eng Fro op, déi dem Cohen vertraut ass: Wéi kann een de Gittarrepertoire beräicheren, andeems een existéierend Wierker bekannt mécht an nei Kompositioune fërdert?
Referenzen
D’Mechanik vun enger klassescher Gittar. Illustratiounsfoto.
Crédit : Original uploader and author was David.Monniaux at en.wikipedia — Wikimedia Commons — CC BY-SA 3.0.
