An engem Buedem kënne vill Aarte liewen, ouni datt en esou funktionéiert wéi den Nopeschbuedem. Dëse Ënnerscheed wëll de franséische Programm SolsVivants besser verstoen: Nieft dem Inventar vun den Organismen geet et ëm d’Fro, wéi hir Bezéiungen d’Waasser, d’organesch Matière an d’Nährstoffer beaflossen.
De wëssenschaftleche Startseminar fënnt vum 4. bis de 6. November 2026 zu Angers statt. De Programm gëtt zesumme vum CNRS an INRAE geleet a verfüügt iwwer 9 Milliounen Euro fir fënnef Joer. Säin Numm steet fir eng Fuerschung, déi eréischt ufänkt, mat Froen a Protokoller, déi nach ausgeschafft musse ginn. Et soll een also net mengen, datt hei eng Technik ugekënnegt gëtt, déi schonn erprouft ass, fir all Zort Terrain ze restauréieren.
Ënnert eise Féiss: Bezéiungen, net nëmmen Aarten
D’Biodiversitéit am Buedem ëmfaasst Organismen, déi ganz ënnerschiddlech grouss sinn. Bakterien, Pilzen an Déieren droen zu Aktivitéite bäi, déi zesummewierken: si zersetzen d’organesch Matière, wandelen Nährstoffer ëm, veränneren d’Struktur vum Buedem a beaflossen, wéi d’Waasser zirkuléiert.
D’FAO beschreift dës Organismen als wichteg Acteure beim Recyclage vun Nährstoffer, beim Schicksal vum Kuelestoff a fir de physikalesche Fonctionnement vun de Biedem. Hir Roll ass souwuel an natierleche Liewensraim wéi och an landwirtschaftleche Systemer wichteg. E Buedem ass also net nëmmen e Materialreservoir, an deem Wuerzele wuessen: et ass och e Liewensraum, an deem biologesch Aktivitéite stattfannen.
Reewierm sinn e gutt siichtbaart Beispill fir dëst Liewen, mee si stellen et net komplett duer. Hir Presenz eleng liwwert keng komplett Diagnos. En Déier ze beobachten an de Fonctionnement vun engem Liewensraum ze bewäerte sinn zwou verschidde Informatiounsniveauen. Genee dëse Schrëtt vun der Presenz zur Funktioun interesséiert d’Fuerscher.
Firwat en Inventar net duergeet
Am Interview, deen de CNRS verëffentlecht huet, erkläert de Jérôme Mathieu, datt d’Inventarmethode Fortschrëtter maachen, ënner anerem dank der Ëmwelt-DNA. Domat kënnen d’Organismen, déi do sinn, besser identifizéiert ginn. Vun där Lëscht op d’Aktivitéite vun engem Buedem ze schléissen, bleift awer schwéier.
D’Hypothees, déi d’Responsabel vum Programm ervirhiewen, betrëfft d’Netzwierker vun Interaktiounen. Liewewiese friessen, konkurréiere mateneen a kooperéieren; si veränneren och d’Liewensbedéngungen vun aneren Organismen. D’Aarten ze zielen, beschreift dës Bezéiungen net automatesch.
Eng sougenannt „trophesch“ Interaktioun huet mat der Ernärung ze dinn. Eng „net-trophesch“ Interaktioun baséiert net direkt dorop, datt ee frësst oder gefriess gëtt. Béid Dimensiounen zesummenzebréngen, soll et erlaben, en ëmfaassend Netzwierk ze ënnersichen, dat iwwer déi reng Nahrungskette erausgeet. D’Fro ass also: Wéi eng Bezéiungen erklären eng bestëmmte Funktioun an engem bestëmmte Liewensraum, ënner bestëmmte Contrainten?
Zwee Projeten, fir d’Liewewiese mat de Funktioune vum Buedem ze verbannen
SolsVivants riicht seng Aarbecht op zwee cibléiert Projeten aus. Den éischte beschäftegt sech mat den Interaktiounsnetzwierker. Deen zweeten ënnersicht hir Roll bei der Fäegkeet vun de Biedem, verschidde Funktiounen ze erfëllen – dat, wat d’Fuerscher „Multifunktionalitéit“ nennen.
De Programm ënnerscheet virun allem zwee Beräicher: d’Struktur vum Buedem an den Transport vu Waasser, Gasen oder Partikelen; an d’Ëmwandlungen, déi an de Kreesleef vu Kuelestoff, Stéckstoff, Phosphor an aneren Nährstoffer eng Roll spillen. Dës Opdeelung verhënnert, datt d’Gesondheet vun engem Buedem op eng eenzeg Miessung oder eng eenzeg Notzung reduzéiert gëtt.
D’Aarbechte sollen och Observatiounen a Modeller matenee verbannen, d’Fuerschung a geméissegte wéi och an tropesche Liewensraim zesummebréngen an ënnerschiddlech Ëmweltverännerungen berücksichtegen. Zil ass et ze verstoen, wéi biologesch Bezéiungen sech an engem moossbare Fonctionnement erëmspigelen. D’Modeller si nëtzlech, wann se der Villfalt vun de Situatioune Rechnung droen, amplaz iwwerall déi selwecht Äntwert ze proposéieren.
Wat ee vun de Resultater erwaarde kann
Fir e Bauer, e Bëschbewirtschafter oder e Verantwortleche fir e Gebitt geet et an der Praxis net nëmmen ëm d’Fro, wéi vill Organismen op engem Terrain liewen. Et geet och drëm ze verstoen, wéi eng Funktiounen erfëllt ginn, wéi eng sech verschlechteren a wéi d’Notzung vum Buedem dorop wierkt.
De Programm soll hëllefen, dës Froen ze beäntwerten. D’Erkenntnisser mussen awer nach gewonnen an duerno géintenee gepréift ginn: De Start vum Programm liwwert nach keng Lëscht mat validéierte Praktiken an och keen universellen, direkt asetzbaren Indikator. D’Resultater mussen uginn, wéi eng Liewensraim ënnersicht goufen an ënner wéi enge Bedéngungen eng Conclusioun op anerer iwwerdroe ka ginn.
D’Erausfuerderung ass, d’Liewen ënner der Äerd verständlecher ze maachen, ouni et ze staark ze vereinfachen. Eng cheemesch Miessung, eng Erfaassung vun Organismen an eng Observatioun, wéi d’Waasser andréngt, erzielen net genee dat selwecht. Wann een dës Informatioune matenee verbënnt, kann dat hëllefen ze verstoen, wat e Buedem tatsächlech mécht a firwat.
Illustratiounsfoto: e Reewierm, deen zu Plužna a Slowenien observéiert gouf; d’Plaz gehéiert net zum Programm SolsVivants.
