E Bësch kann op enger Foto gréng bleiwen an awer Froen opwerfen, op déi d’Bild keng Äntwert gëtt: Wéi eng Liewensraim ginn et do, wéi entwéckele si sech a bréngen d’Moossname fir de Schutz déi erwaart Resultater? D’Observatioun aus dem Weltraum liwwert en Deel vun den Äntwerten. Si ass méi nëtzlech, wann se mat den Erhiewungen um Terrain zesummebruecht gëtt.
An enger Presentatioun, déi de 5. November 2026 publizéiert gouf, no der COP17 iwwer Biodiversitéit zu Jerewan, beschreift d’Europäesch Weltraumorganisatioun, wéi eng Roll si de Satellittendonnéeën bei der Iwwerwaachung vum globale Kader vu Kunming-Montréal zouweise wëllt. Et geet net nëmmen drëm, nei Kaarten ze produzéieren, mee de Länner z’erméiglechen, d’Verännerunge mat vergläichbare Methoden ze iwwerwaachen.
Eng Kaart informéiert fir d’éischt iwwer e Liewensraum
Der ESA no kann d’Äerdobservatioun hëllefen, d’Ausdehnung vun den Ökosystemer, hiren Zoustand an hir Verännerungen iwwer Zäit ze kartéieren. Dës Informatioune kënnen dozou déngen, degradéiert Gebidder opzespieren, Prioritéiten ze setzen an d’Moossname fir d’Renaturéierung ze iwwerwaachen.
Dës Funktioune muss een auserneenhale. Eng Fläch ze moossen, geet net duer, fir alles ze beschreiwen, wat se beherbergt. Eng Verännerung ze iwwerwaachen, erlaabt et net automatesch, hir Ursaach festzestellen. An ze constatéieren, datt e Liewensraum op zwou verschiddenen Datumer do ass, beweist net, datt all seng Eegenschafte gläich bliwwen sinn.
Dës Ënnerscheedung erkläert, firwat et wichteg ass, Observatioune vu Satellitten an Observatiounen op der Plaz zesummenzebréngen. D’ESA stellt dat an den Zentrum vun hirer Zesummenaarbecht mat den Netzwierker fir d’Iwwerwaachung vun der Biodiversitéit. D’Informatioune ergänze sech: Si ginn net austauschbar, just well se um selwechten Dashboard ugewise ginn.
Eng „virtuell Konstellatioun“ ass eng Koordinatioun
Den Ausdrock kann un eng nei Satellitteflott denken doen. Beim Konzept, dat d’ESA beschreift, ass d’Biodiversity Virtual Constellation vum CEOS e Koordinatiounsmechanismus. Si soll d’Aktivitéite vun den Agencen zesummebréngen, Lücken an den Observatioune feststellen a gemeinsam Norme fërderen.
Der ESA no ass en Netzwierk vu méi wéi siechzeg ziville Weltraumagencen an zougehéieregen Organisatiounen un dëser Aarbecht bedeelegt. Ënner anerem sollen d’Satellittendonnéeë besser mat den Observatiounen um Terrain verbonne ginn, a Verbindung mat GEO BON an dem Sekretariat vun der Konventioun iwwer d’biologesch Diversitéit.
Fir d’Lieser ass dës Nuance wichteg: Eng Zesummenaarbecht unzekënnegen, ass net datselwecht wéi eng nei Moossnam virzestellen, déi schonn eng Verbesserung vun der Biodiversitéit beweist. Den erwaarte Virdeel läit virun allem an der Qualitéit, der Kontinuitéit an der Notzung vun den disponibelen Informatiounen.
D’Donnéeën och iwwer de Krees vun de Spezialisten eraus notzbar maachen
Biller eleng ginn net duer, wann déi national Ekippë se net verschaffe kënnen oder hir Kaarten net aktualiséiere kënnen. Dofir leet d’ESA och de Schwéierpunkt op oppen Instrumenter a Methode fir d’Donnéeën ze verschaffen, déi sech nees benotze loossen.
Zwee Plattformen gehéieren zu dëser Initiativ. BON-in-a-Box, dat vu GEO BON gedroe gëtt, hëlleft dobäi, Biodiversitéitsindikatoren op Basis vun deelbare Veraarbechtungsketten ze erstellen. De UN Biodiversity Lab bitt Zougang zu geographeschen Donnéeën an Analyseinstrumenter fir d’Planung an d’Iwwerwaachung.
D’Agence beschreift och d’Entwécklung vum Projet World Ecosystem Extent Dynamics, oder WEED. Den Toolset soll de Länner hëllefen, Kaarten vun den Ökosystemer ze erstellen, ze aktualiséieren an um Lafenden ze halen. Dës Funktioune muss ee vun de Resultater vum Naturschutz selwer ënnerscheeden: E Liewensraum besser ze iwwerwaachen, erliichtert d’Aarbecht, ersetzt awer net säi Schutz a seng Gestioun.
Firwat „30 %“ net heescht, eng Kaart einfach unzemolen
D’Zil 3 vum Kader vu Kunming-Montréal gesäit weltwäit vir, bis 2030 op d’mannst 30 % vun de Landflächen an de Bannengewässer souwéi vun de Marine- a Küstegebidder ze schützen. Den Text vun der Konventioun beschränkt sech net op de Prozentsaz.
E verlaangt och en effektive Schutz, representativ Ökosystemer, eng gutt Vernetzung tëscht de Gebidder an eng gerecht Gouvernance. D’Rechter vun den indigene Vëlker an de lokale Gemeinschaften gehéieren zu de Konditiounen, déi respektéiert musse ginn.
Dofir géifen zwou Kaarten, déi e vergläichbaren Undeel u geschützte Flächen weisen, eleng net duergoen, fir op gläichwäerteg Situatiounen ze schléissen. Et misst een och kucken, ëm wéi eng Liewensraim et geet a wéi se verbonne sinn, geréiert an iwwerwaacht ginn. Hei ginn d’Indikatoren nëtzlech, virausgesat, datt een d’Zil net op dat reduzéiert, wat am einfachsten ze ziele ass.
Dräi Froen, déi ee sech bei engem Bilan vum Naturschutz stelle soll
Ier een eng Kaart als Erfolleg liest, hëllefen dräi Kontrollen, hir Bedeitung richteg anzeschätzen:
- Wat moosst den Indikator: eng Fläch, eng Verännerung vum Liewensraum oder e Resultat, dat bei de Liewewiese beobacht gouf?
- Wéi eng Datumer a wéi eng Method maachen de Verglach méiglech?
- Wéi eng Erhiewungen an Informatiounen iwwer d’Gestioun ergänzen d’Donnéeën aus dem Weltraum?
De erwaarte Fortschrëtt ass manner spektakulär wéi e Planéit, deen aus der Ëmlafbunn komplett erfaasst gëtt, awer méi konkret: Miessungen, déi sech vergläichen, aktualiséieren a mat den Observatiounen um Terrain ofgläiche loossen. Ob de Naturschutz erfollegräich ass, beurteelt een duerno no deem, wat dës Miessunge weisen, an net nëmmen no der visueller Präzisioun vun der Kaart.
Illustratiounsfoto: Bësch am Mëllerdall bei Iechternach, am Mee 2019. D’Foto ass keng Moossung vum aktuelle Zoustand vun dësem Liewensraum.
