E Concertskalenner an e Plackejubiläum kënnen zwou verschidde Geschichten erzielen. Bei der Véronique Sanson treffen se am Hierscht 2026 openeen: D'Sängerin setzt hir Tournee fort, wärend «Vancouver», deen 1976 erauskoum, op Vinyl nees erausbruecht gëtt. Eng Geleeënheet, sech unzekucken, wat zur Originalopnam gehéiert, wat eng nei Editioun ausmécht a wat een tatsächlech vun enger Tourneemeldung erwaarde kann.
De Concert zu Caen den 30. Oktober ass elo eriwwer. De 6. November dréit sech d'Aktualitéit ëm déi nach ugekënnegt Concerten an d'Editiounen, déi am Dezember erwaart ginn, an net ëm d'Versprieche vun engem Owend, dee geschwënn am Zénith de Caen soll stattfannen.
D'Tournee geet no der Rockhal a Caen weider
Am Kalenner vum Promoteur Caramba steet d'Rockhal zu Esch-sur-Alzette den 21. Oktober, gefollegt vu Caen den 30. Duerno sinn Longuenesse den 8. November, Nice den 12., Chartres de 17. a Les Sables-d'Olonne den 21. ugekënnegt, ier Rouen de 27. kënnt. Am Dezember stinn Toulon de 7., Bayonne den 12. an zwee Rendez-vousen an der Seine Musicale, de 16. a 17., um Programm.
De Promoteur presentéiert dës Concerten ënner dem Titel «J'ai eu envie de vous revoir», deen och den Titel vun enger Single ass, déi am Oktober 2025 erauskoum. A senger Presentatioun ernimmt hien ënner anerem «Chanson sur ma drôle de vie» a «Bahia». Dat gëtt en Abléck an de Programm vum Spektakel, ass awer keng komplett a garantéiert Lëscht vun de Lidder fir all Owend.
Dës Datume sollt een nach bei de Säll iwwerpréiwen, éier een sech op de Wee mécht. Mir waren net op der Tournee dobäi: Dësen Artikel behaapt also net, d'Interpretatioun, d'Stëmmung oder d'Reaktioun vum Publikum bei dëse Concerten ze beschreiwen.
«Vancouver»: e Stadnumm, en Album opgeholl zu London
Déi offiziell Diskografiesäit liwwert e prezise Bezuchspunkt: Den Album koum de 27. Februar 1976 eraus, no Opnamen am Januar am Trident Studio zu London. De Bernard Saint Paul war fir déi kënschtleresch Produktioun zoustänneg, de Jerry Smith fir d'Opnam. D'Arrangementer goufe vum Véronique Sanson a vum Michel Bernholc zesummen ënnerschriwwen.
D'Credits weisen eng kollektiv Aarbecht ronderëm dem Sanson seng Stëmm an hire Piano. Ernimmt ginn ënner anerem d'Bassistte Mo Foster a Christian Padovan, d'Drummer Barry Morgan a Simon Phillips, d'Perkussioun vum Ray Cooper souwéi en Orchester mat Sträichinstrumenter ënner der Leedung vum Gavyn Wright. Doraus eleng léisst sech net ofleeden, wéi e Museker genee wéi eng Partie op all eenzelt Stéck gespillt huet.
Den Album huet néng Lidder. D'Violaine Sanson huet den Text an d'Musek vun «Une maison après la mienne» geschriwwen; de Gary Osborne gëtt zesumme mam Véronique Sanson als Texter vun zwee anere Lidder genannt. Dës Nimm ginn dem Cover méi Déift: Hannert enger Kënschtlerin, déi een direkt erkennt, hu verschidde Beruffer a Collaboratiounen zum Album bäigedroen.
Dräi annoncéiert Editiounen, keng dräi nei Alben
D'Annonce zum fofzegjärege Jubiläum ënnerscheet eng Vinyl-Editioun, déi als ganz analog presentéiert gëtt a fir den 11. September geplangt ass, an duerno zwou Varianten, déi fir de 4. Dezember annoncéiert sinn: e Picture Disc an eng remastert Vinyl-Editioun a Faarf. Duerno soll eng normal, schwaarz remastert Editioun erauskommen, wann déi limitéiert Oploe verkaaft sinn.
Am Promotiounstext steet, datt déi analog Editioun vun den Originalbänner geschnidde gëtt, ouni datt d'Material digitaliséiert gëtt. Dat ass eng Beschreiwung vum Editeur, net d'Resultat vun engem Klangverglach vu LETZVIEW. Mir schléissen net doraus, datt eng Versioun onbedéngt besser wier wéi all déi aner.
Dësen Detail ass wichteg fir Lieserinnen a Lieser, déi tëscht e puer Editioune schwanken. Eng nei Ausgab, eng aner Presentatioun oder eng aner Tounbehandlung bedeit net onbedéngt neit Repertoire. Den Interessi un engem Sammlerobjet an deen un enger musikalescher Entdeckung kënnen zesummekommen, mee si sinn net datselwecht.
Eng Méiglechkeet, d'Aarbecht hannert de Lidder nei z'entdecken
D'Tournee an d'Neieditioun bidden zwou Entréeën. De Concert setzt d'Lidder an eng Reiefolleg an e Kontext, déi dem Spektakel eegent sinn; d'Plack hält eng Opnam fest, déi esou opgebaut gouf. Dësen allgemengen Ënnerscheed erlaabt et net, d'Arrangementer ze erfannen, déi dësen Hierscht gespillt ginn. E kann awer hëllefen, sech ze entscheeden, wat een nei entdecke wëll: en Owend an enger Concertssall oder eng bestëmmte Versioun vun engem Album.
Fir sech op d'Nolauschtere virzebereeden, sinn d'Credits e méi zouverlässege Startpunkt wéi eng Usammlung vu Superlativer. Si invitéieren dozou, op d'Zesummespill vu Stëmm, Piano, Rhythmusgrupp a Sträicher opzepassen. Dat ass eng Iddi fir d'Nolauschteren, kee Bewäertung vun enger Editioun, déi mir net verglach hunn.
Déiselwecht Approche gëllt fir eng Neieditioun: Wann een déi genee Referenz, den annoncéierten Inhalt an den Datum kuckt, versteet een, wat ee keeft. D'Faarf vum Vinyl seet eleng näischt iwwer déi geleescht Tounaarbecht aus; d'Ernimmung vun enger analoger Kette ersetzt och net d'Nolauschteren.
Am November steet d'Véronique Sanson domat um Kräizwee vun zwou Zäitspannen: Concerten, déi nach unstinn, an engem Album, deen fofzeg Joer al ass an nees erausbruecht gëtt. Fir dës Aktualitéit ze verfollegen, erfëllen de Kalenner vum Promoteur an d'Diskografie ergänzend Aufgaben. Deen een weist, wou een hatt erëmfënnt; déi aner erlaabt et, op déi dokumentéiert Persounen an Entscheedungen hannert de Lidder zeréckzekommen.
Archivfoto: Véronique Sanson an der Seine Musicale zu Boulogne-Billancourt, den 13. Abrëll 2018.
