Eng Stëmm kann d’Bün verloossen, ouni der Oper de Réck ze dréinen. De Parcours vun der Renée Auphan ass en aussergewéinlecht Beispill dofir: Si gouf zu Monaco als Sängerin ausgebilt an huet dono e puer grouss franséischsproocheg Operenhaiser geleet, vu Lausanne iwwer Genf bis op Marseille. Hire Wee weist och, datt d’Funktioun dacks zu Onrecht op d’Gestioun vun engem Theater reduzéiert gëtt.
Vun der Bün zur Organisatioun vun der Oper
D’Renée Auphan ass 1941 zu Marseille gebuer. Si huet am Gesang um Conservatoire de Monte-Carlo studéiert a bei der Académie Rainier III zu Monaco den éischte Präis am Gesang an der Kategorie Sopran kritt. Hir Carrière huet si an der Opéra de Marseille ugefaangen, éier si bei d’Opéra de Monte-Carlo gewiesselt ass. Do war si noeneen als Regieassistentin, Inspizientin a kënschtleresch Administratrice tätig.
Dës Positiounen hunn hir e Bléck op verschidde Beruffer ginn, déi bei enger Produktioun zesummekommen: d’Aarbecht vun den Interpretinnen an Interpreten, d’Virbereedung vun der Bün an d’kënschtleresch Koordinatioun. Hire Wiessel vun der Bün an d’Direktioun war also net einfach eng nei Carrière. E war d’Fortsetzung vun enger Erfarung, déi si am deegleche Kontakt mat der Entstehung vun enger Produktioun gesammelt hat.
E Gesondheetsproblem huet si Ufank vun den 1980er Joren vun der Bün ewechgeholl. 1983 gouf si un d’Spëtzt vum Festival de Lausanne beruff; d’Joer drop huet si d’Direktioun vun der Opéra de Lausanne iwwerholl. Si ass do bis 1995 bliwwen. D’Institutioun huet sech lues a lues zu engem richtegen Operhaus entwéckelt, dat haut ënner dem Numm Opéra de Lausanne bekannt ass.
Direktioun heescht, tëscht de Stëmmen ofzeweien
Bei der Direktioun geet et net nëmmen drëms, d’Wierker auszewielen. Sängerinnen a Sänger, Dirigenten, Regisseuren an d’Produktiounséquipe mussen ëm e Projet versammelt ginn, deen esouwuel kënschtleresch wéi och materiell op festen Terrain steet. An engem Interview mam «Temps» beschreift d’Auphan dës Verantwortung als ganz konkret Aarbecht: auswielen, diskutéieren a koordinéieren.
Beim Engagement vu Sängerinnen a Sänger ginn d’Grenze vun dëser Aarbecht däitlech. Eng Auditioun gëtt en Androck, weist awer net komplett, wat eng Kënschtlerin oder e Kënschtler op der Bün leeschte kann. D’Auphan erkläert, datt si heiansdo eng Sängerin oder e Sänger bei enger Virstellung kucke gaangen ass, wann d’Auditioun net duergoung, fir si ze iwwerzeegen. D’Uerteel berout dann op méi wéi just der Stëmm, déi an engem Auditiounssall ze héieren ass: Et muss een och d’Bünen- a Wierkung an d’Eegnung fir eng Roll berücksichtegen.
Dës Opmierksamkeet setzt sech bei der Wiel vun den Dirigenten fort. An der Oper moosst sech hir Kompetenz net nëmmen un der musikalescher Leedung am méi breede Sënn: Si mussen och mat de Sängerinne a Sänger schaffe kënnen an hinnen d'Sécherheet ginn. D’Auphan ënnersträicht och d’Regie vun den Acteuren, eng aner wesentlech Säit vun der Inszenéierung. Eng Produktioun verbënnt esou musikalesch an theatralesch Entscheedungen, déi sech a verschidde Richtunge beweege kënnen.
Eng Saison gëtt Jore viraus geplangt
En Operprogramm festzeleeën, bind en Operhaus op laang Zäit. D’Kënschtlerinnen a Kënschtler ginn eng laang Zäit virun de Virstellunge gefrot; dofir muss eng Saison e puer Joer am Viraus geplangt ginn. An hirem Interview mam «Temps» schwätzt d’Auphan am Kontext vun hirer Direktioun vum Grand Théâtre de Genève vu Pläng, déi sech iwwer dräi bis véier Joer erstrecken. Dës Virausplanung mécht d’kënschtleresch Entscheedunge vun Ëmstänn ofhängeg, déi sech net all zu deem Zäitpunkt kontrolléiere loossen, wou de Programm festgeluecht gëtt.
Eng Saison kann net nëmmen no de Virléifte vun enger Direktioun zesummegestallt ginn. De Repertoire muss de Public, de Chouer, de Budget an déi disponibel Kënschtlerinnen a Kënschtler berücksichtegen. D’Auphan beschreift en Equiliber tëscht e puer Wierker, déi aus perséinlecher Loscht eraus gewielt ginn, an deenen aneren Titelen, déi néideg sinn, fir e kohärenten Ensembel zesummenzestellen. Dat hëlleft ze verstoen, firwat e Programm weder eng reng perséinlech Lëscht vun de Liiblingswierker ass nach eng mechanesch Äntwert op déi vermeintlech Erwaardunge vum Public.
Déi finanziell Aschränkunge maachen d’Aufgab besonnesch schwéier: An hirem Interview seet d’Auphan, datt de Subside vun der Stad Genf vun engem Joer op dat anert variéiere kann, obwuel d'Saisone scho Jore virdru geplangt ginn.
Lausanne, Genf, Marseille: dräi Etappe bei der Direktioun
No Lausanne huet d’Renée Auphan 1995 d’Leedung vum Grand Théâtre de Genève iwwerholl, wou si bis 2001 bliwwen ass. Duerno huet si d’Opéra de Marseille vun 2002 bis 2008 geleet a war domat nees an där Institutioun, wou hir Carrière ugefaangen hat. Nieft hiren Direktiounsfunktiounen huet si och als Regisseurin geschafft.
Dës Etappe weisen, wéi breet d’Verantwortung an engem Operhaus ass. Si bedeiten awer net, datt all Institutioun op déiselwecht Manéier geleet gëtt. D’Gréisst vum Sall, déi verfügbare Mëttelen, d’Équippen an de Repertoire beaflossen, wat méiglech ass. Am Interview, deen am «Le Temps» publizéiert gouf, schwätzt d’Auphan ënner anerem vun den ënnerschiddlechen Erfarungen an engem méi klengen Theater an op enger grousser Genfer Bün. D’Emotioun, déi si an der Oper sicht, hänkt also net nëmmen vum Wierk of: Si entsteet och aus der Bezéiung tëscht der Virstellung an der Plaz, déi si ophëlt.
Hire Parcours erënnert schliisslech drun, datt kënschtleresch Direktioun eng Praxis vum Ausgläich ass. Et geet drëms, eng Visioun ze verdeedegen, ouni d’Kënschtlerinnen a Kënschtler, d’Ressourcen an d’Realitéit vun enger Produktioun aus den Aen ze verléieren. Fir eng Sängerin, déi Administratrice an duerno Direktrice gouf, geet d’Kenntnis vun der Oper duerch hir matenee verbonnen Beruffer: d'Stëmm, d’Bün an d’Organisatioun, déi béides méiglech mécht.
Quellen
D’Opéra de Lausanne, eng vun den Institutiounen, déi d’Renée Auphan geleet huet.
