Den 13. November 2026 mécht den Nationalmusée um Fëschmaart eng Ausstellung op, déi dem Simone Decker gewidmet ass, der Gewënnerin vum Lëtzebuerger Konschtpräis 2026. De Prinzip léisst sech op eng Zuel an eng Sich no Dialog bréngen: Fofzéng Interventioune vun der Kënschtlerin si konzipéiert, fir am ganze Musée a Relatioun mat de Kollektiounen ze trieden. Fir d’Visiteuren geet et also net nëmmen drëm, eng Auswiel aus drësseg Joer Schaffen ze entdecken, mee och ze kucken, wéi en zäitgenëssescht Wierk d’Liesart vun enger Plaz an deem, wat se erhalen huet, veränneren kann.
Dës Ausstellung begleet e Präis, deen scho verginn ass. D’Jury hat sech den 8. Dezember 2025 fir de Simone Decker entscheet; de Kulturministère huet dat den 22. Januar 2026 bekannt ginn. D’Ouverture am November ass en neie Rendez-vous mat hirem Wierk, net d’Ukënnegung vun enger neier Jurydecisioun.
Wierker am ganze Musée verdeelt
Laut dem Interview, deen RTL publizéiert huet, wäerten déi fofzéng Interventiounen iwwer d’Gebai verdeelt sinn. De Simone Decker huet Wierker an Archiven aus verschiddene Perioden nei duerchgekuckt an duerno iwwer d’Plaze nogeduecht, wou si mam Musée „a Gespréich“ triede kéinten. D’Kënschtlerin erzielt, datt si beim Duerchbliedere vun hiren Dossieren op Wierker gestouss ass, un déi si sech bal net méi erënnert hat. Dës nei Lektür huet et hir och erlaabt, hire Parcours vun de Raim aus ze betruechten, an deene seng Wierker kéinte gewise ginn.
D’Aarbecht mat den Archiven huet och eng materiell Säit. Am Interview mat RTL schwätzt d’Kënschtlerin vu verspreete Kartongen an Dossieren, déi awer erhale bliwwe sinn an déi si fir d’Virbereedung vun dëser Presentatioun nees konnt duerchgoen. Et geet net nëmmen drëm, en Datum oder en Titel erëmzefannen: Dës Sich bréngt méi al Wierker a Relatioun mat enger Plaz, wou si eng aner Plaz anhuele kënnen. Decker gesäit an dësem Schrëtt och eng Geleeënheet, op zukünfteg Projeten ze kucken, ouni d’Auszeechnung als Schlussstréch vun hirer Carrière duerzestellen.
Eng Interventioun an engem Musée kann een als Geste verstoen, deen d’Relatioun tëscht engem Wierk a sengem Ëmfeld verännert, ouni dat Ëmfeld onbedéngt materiell ëmzegestalten. Den Dialog mat de Kollektiounen ass de Prinzip, no deem d’Kënschtlerin hir Auswiel zesummegestallt huet: Et geet drëm, méiglech Bezéiungen ze sichen, ouni d’Wierker als eenzegaartege Kommentar zu allem duerzestellen, wat si ëmgëtt. D’Visiteure kënnen dës Bezéiungen am Zesummespill mat den Objeten a Raim, op déi si treffen, selwer entdecken.
Moossstaf, Material a Gewunnechte vun der Perceptioun
D’Jury beschreift eng Praxis, déi Installatioun, Skulptur a Fotografie ëmfaasst an sech souwuel fir gebaut Ëmfeld wéi fir den ëffentleche Raum interesséiert. A sengem Communiqué ernimmt de Ministère ënner anerem Spillereie mat Moossstief, onerwaart Materialien an täuschend Flächen. Esou Mëttele kënnen d’Art a Weis veränneren, wéi mir eis orientéieren: Heiansdo geet eng ongewéinlech Proportioun oder en deplacéiert Material duer, fir eng alldeeglech Situatioun manner vertraut wierken ze loossen.
Dësen Detail hëlleft, d’Wierker ze betruechten, ouni hinnen automatesch eng Bedeitung zouzeschreiwen. En Ënnerscheed am Moossstaf huet net iwwerall déiselwecht Wierkung; se hänkt dovun of, wat ronderëm ass a wéi de Kierper sech am Raum befënnt. An enger Ausstellung, déi am ganze Musée verdeelt ass, ass dës Relatioun tëscht Objet, Architektur a Visiteur besonnesch wichteg. D’Wierker sinn net onbedéngt als isoléiert Stécker ze betruechten: Hir Plaz kann Deel vun der Erfarung sinn, déi hei ugebuede gëtt.
Zwee Beispiller vermëttelen eng Iddi vun der Dauer an der Villfältegkeet vum kënschtleresche Parcours. „Untermieter“, eng Installatioun, déi 1996 an der Galerie Beaumont gewise gouf, gëtt vum Ministère als ee vun de markante Wierker aus der zäitgenëssescher Konschtszeen zu Lëtzebuerg genannt. 1999 huet de Simone Decker „Chewing and Folding in Venice“ op der Biennale vu Venedeg presentéiert. Dës Beispiller gehéieren zu hirem Parcours; si sinn net eng Lëscht vun de Wierker, déi am November ausgestallt ginn. Si weisen, datt den Dialog mam Musée an enger Praxis verankert ass, déi sech zanter den 1990er Joren tëscht Installatioun a Fotoprojet entwéckelt huet.
E biennale Präis, deen e Parcours auszeechent
De Lëtzebuerger Konschtpräis, deen 2022 geschaf gouf, gëtt all zwee Joer verginn. E geet un eng Kënschtlerin oder e Kënschtler fir dat ganzt Wierk, d’Carrière an dat laangjäregt Engagement an der Lëtzebuerger Konschtszeen. De Präisgeld läit bei 10 000 Euro. De Ministère präziséiert, datt déi betraffe Kënschtler Lëtzebuerger kënne sinn, zu Lëtzebuerg liewen oder schaffen oder eng staark kulturell Verbindung mam Land hunn.
De Simone Decker ass déi drëtt Gewënnerin: 2022 krut d’Berthe Lutgen de Präis, duerno 2024 de Marc-Henri Reckinger. Dëse Rhythmus vun all zwee Joer verankert d’Auszeechnung an enger nohalteger Unerkennung vun der Konschtszeen, amplaz an engem jäerleche Präis fir een eenzelt rezent Wierk. De Ministère beschreift Decker als zanter den 1990er Joren aktiv, ënner anerem an der Installatioun an der Fotografie, a betount hir Präsenz an der Lëtzebuerger an der internationaler Konschtszeen.
D’Ausstellung féiert also zwou Zäitlinnen zesummen: déi vun engem Präis, deen e Parcours unerkennt, an déi vun engem Musée, an deem verschidde Wierker nei Noperschafte fannen sollen. Fir de Bléck geet et manner drëm, e Schlëssel ze sichen, dee fir dat ganzt Wierk gëllt, wéi bei all Begegnung ze kucken, wat eng Interventioun mat hirem Ëmfeld verbënnt oder vun deem ënnerscheet.
Datumer a Plaz
D’Ausstellung „Simone Decker. Lëtzebuerger Konschtpräis 2026“ ass vum 13. November 2026 bis den 21. Mäerz 2027 am Nationalmusée um Fëschmaart, zu Lëtzebuerg, ugekënnegt. Déi fofzéng Interventioune sollen am ganze Gebai entdeckt ginn. Déi aktuell praktesch Informatioune fannt Dir um Site vum Musée.
Quellen
- RTL, Interview mam Simone Decker a Presentatioun vum Projet
- Kulturministère, Ukënnegung vun der Gewënnerin
- Nationalmusée, Presentatioun vun der Ausstellung
Den Agank vum Nationalmusée um Fëschmaart, fotograféiert 2023. Archivfoto.
