Zu Malancourt-la-Montagne, bei Amnéville, huet Veolia den 12. November eng Anlag ageweit, déi op d’chemesch Behandlung vu „Black Mass“ spezialiséiert ass – engem Pudder, dat beim Zerklengere vu Batterien entsteet. De Site mécht also net eleng aus enger aler Batterie eng nei: E läit an der Mëtt vun enger industrieller Kette, tëscht der Virbereedung vum Offall an der Hierstellung vun neie Materialien fir Kathoden.
Dës Ënnerscheedung ass wichteg, fir ze verstoen, wat d’Anlag fir Europa brénge kann. Si schaaft eng lokal Kapazitéit fir d’Metaller ze raffinéieren. Fir datt de Kreeslaf komplett ass, brauche mer awer och genuch gesammelt Batterien, weider Etappen an der Veraarbechtung a Keefer, déi d’Matièren nees an nei Produkter aféiere kënnen.
Eng Anlag an der Mëtt vun der Kette
Laut RTL ginn d’Batterien, ëm déi et hei geet, an enger anerer Anlag ofgebaut, déi ongeféier eng Stonn Autofahrt ewech läit. Duerno behandelt Veolia zu Malancourt d’Black Mass aus Frankräich, awer och aus der Schwäiz an dem Vereenegte Kinnekräich. Dëst Pudder enthält Matièren aus den Elektroden, ass awer keng ganz Batterie, déi esou wéi se ass recycléiert ka ginn.
Déi technesch Dokumentatioun vu Veolia beschreift e puer méiglech Etappen an enger Recyclingskette fir Lithium-Ionen-Batterien: d’Batterien entlueden a sécheren, se auserneenhuelen an hir Zellen an engem fiichten Ëmfeld zerklengeren, fir de Brand- an Explosiounsrisiko ze begrenzen. Dës Aarbechte weisen, wat an der Branche am Virfeld geschitt. De Site zu Malancourt gëtt dogéint als hydrometallurgeschen Zentrum beschriwwen – als Anlag also, déi mat chemesche Behandlungen Metaller aus Matièren, déi Äerz oder Offall enthalen, trennt a purifizéiert.
Fir dës Etapp seet d’Entreprise, si géif méi wéi 90 % vum Kobalt, Nickel a Koffer aus dem behandelte Pudder eraushuelen. Laut Veolia bezitt sech dësen Undeel op dës dräi Metaller an der Black Mass, net op 90 % vum Gewiicht vun enger Batterie. E gëllt och net fir de Lithium a seet weder eppes iwwer de Kuelestoffofdrock vum Prozess nach doriwwer, wéi vill vun enger ganzer Batterie tatsächlech nees benotzt gëtt.
No der Extraktioun kann Veolia no eegene Behaaptungen Salzer mat ënnerschiddlechem Rengheetsgrad produzéieren, jee no de Besoine vun de Clienten. De Konzern wëll déi zeréckgewonne Metaller un europäesch Mäert an der Autos-, Bau- oder Verdeedegungsbranche verkafen. Fir dës Matièren nees an neie Batterien ze benotzen, muss awer nach méi geschéien: Et brauch Keefer an Anlagen, déi se a Komponente verwandelen, déi de Spezifikatioune vun den Hiersteller entspriechen.
Dat feelend Glidd bei de Kathodematerialien
Fir eng Zell hierzestellen, mussen déi zeréckgewonne Metaller nach weider Etappe maachen. De pCAM, oder Virleefer vum aktive Kathodematerial, ass en Zwëscheprodukt, dat an d’Hierstellung vum Kathodematerial geet. Veolia mengt, datt dëst Glidd an Europa net genuch entwéckelt ass. Laut dem Konzern fënnt d’Produktioun vun dëse Virleefer haut bal ganz an Asien statt.
Déi zu Malancourt raffinéiert Matière kann also verkaf ginn, ouni jeemools nees an enger europäescher Batterie ze landen. Fir de Kreeslaf zouzemaachen, misst déi ganz Kette verbonne sinn: vun der Sammlung an der Virbereedung vun de Batterien iwwer d’Raffinage an d’Produktioun vun de Virleefer bis bei d’Hierstellung vun den aktive Materialien an duerno vun den Zellen. D’Ouverture vun enger Raffinageanlag beweist net, datt dës Fluxen op industriellem Niveau schonn existéieren oder datt d’Metaller vum Site un e bestëmmten Hiersteller geliwwert ginn.
Veolia schätzt, datt an Europa an de kommende fënnef Joer ronn 700 000 Tonnen u Batterien ze behandele kéinte sinn, mat engem Wäert vu méi wéi engem Milliard Euro u strategesche Metaller. Dat ass eng Maartschätzung, déi dem Konzern zougeschriwwe gëtt, net déi jäerlech Kapazitéit vun der Anlag zu Malancourt an och net hiren erwaarten Ëmsaz. D’Entreprise beschreift och eng asiatesch Konkurrenz, bei där d’Keefer der Black Mass no hire Behaaptungen duerch eng héich industriell Kapazitéit an d’Ënnerstëtzung vun den Autoritéite méi bezuele kënnen. Dat ass dem Veolia seng Analys vun de Maartbedéngungen, keng onofhängeg Vergläich vun de Bilanze vun de Betriber.
Eng nei europäesch Reegel, déi schonn a Kraaft ass
De gesetzleche Kader huet sech scho virun der Aweiung geännert. D’europäesch delegéiert Entscheedung 2025/934, déi den 20. Mee 2025 am Amtsblat publizéiert gouf, ass zënter dem 9. November 2026 a Kraaft. Si klasséiert ënner anerem d’Black Mass als geféierlechen Offall an aktualiséiert déi europäesch Offallcoden am Zesummenhang mat Batterien.
Dës Klassifikatioun verschäerft d’Kontroll iwwer den Ëmgang mam Offall a säin Transport. An hirer Erklärung zur Entscheedung präziséiert d’Europäesch Kommissioun, datt dat internationaalt Recht an déi europäesch Reglementatioun iwwer Offalltransferten den Export vu geféierlechem Offall an Net-OECD-Länner verbidden. Dat heescht net, datt all den Austausch mat OECD-Länner fräi ass: D’Transferten ënnerleien och do Reegele. D’Reglement soll d’Matièren besser identifizéierbar maachen an hire Verkéier kontrolléieren, schaaft awer net selwer déi europäesch Anlagen, déi all Etapp behandele kënnen.
D’Generaldirektesch vu Veolia, Estelle Brachlianoff, huet sech fir eng europäesch Präferenz an der Branche ausgeschwat, fir ze verhënneren, datt d’Matièren op Mäert vu Konkurrente kommen. Dës politesch Fuerderung muss vun der schonn a Kraaft getruedener Reegel iwwer d’Klassifikatioun vum Offall an den Export an Net-OECD-Länner ënnerscheet ginn. D’Entreprise setzt sech domat fir e kommerzielle Kader an, deen den europäesche Betriber méi entgéintkënnt; den europäeschen Text leet dogéint Obligatioune fir den Ëmgang mam Offall a seng Transferten fest.
De Kreeslaf no de Verkafsméiglechkeete bewäerten
Fir d’Industriebetriber stellt sech elo déi konkret Fro, wou déi raffinéiert Metaller higoen, wéi reng se sinn an ob se an eng europäesch Produktioun vu Virleefer an duerno vun Zelle fléisse kënnen. Eng Veraarbechtungsanlag an der Géigend kann d’Ofhängegkeet vun enger Etapp an der Kette reduzéieren, garantéiert awer weder eng reegelméisseg Liwwerung nach datt d’Metaller schlussendlech a Batterië landen.
Malancourt ass also en zousätzlecht industriellt Glidd an enger Branche, déi nach am Opbau ass. Seng Roll ass kloer ofgegrenzt: d’Black Mass behandelen an e puer verwäertbar Metaller eraushuelen. Wéi wäit dës Aktivitéit dréit, hänkt och dovun of, wat sech ronderëm entwéckelt – vun de Kapazitéite fir den Offall virzebereeden bis bei d’Verkafsméiglechkeete fir Kathodematerialien. Eréischt op dëser Skala léisst sech moossen, ob de Recycling an Europa déi zeréckgewonne Metaller wierklech méi no un nei Batterië bréngt.
Quellen
- RTL, „Eng Batterierecyclingsanlag bei Amnéville ageweit“
- Veolia, Dokumentatioun iwwer de Recycling vu Lithium-Ionen-Batterien
- Europäesch Kommissioun, Klassifikatioun vu Batterieoffall an Transferten an Net-OECD-Länner
- EUR-Lex, delegéiert Entscheedung (EU) 2025/934
Batteriepack fir de BMW i3, am November 2012 op der Fachmesse Electronica zu München gewisen. Illustratiounsfoto: D’Bild weist net d’Veolia-Anlag zu Malancourt.
